Analiza możliwości wykorzystania zimna odpadowego z procesu regazyfikacji LNG w terminalu Świnoujście
Analysis of regasification's waste cold utilization capabilities in Świnoujście LNG terminal
Ewelina Złoczowska, Jacek Adamczyk
Streszczenie
Największe złoża gazu ziemnego znajdują się w: Indonezji, Malezji, Algierii, Katarze, Trinidadzie i Tobago,
Nigerii, Australii, Brunei, Omanie czy Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W związku z tym istnieje potrzeba transportu
gazu ziemnego do odbiorców, często są to znaczne odległości. Efektywny transport gazu ziemnego jest możliwy dzięki
skropleniu i przewożeniu go drogą morską przy pomocy statków zwanych gazowcami. Tak przygotowane LNG (tj. schłodzone
do temperatury ok. -162oC) charakteryzuje się 600 krotnie mniejszą objętością w stosunku do gazu nieskroplonego.
Konieczność skraplania i ponownej regazyfikacji gazu ziemnego wymusiła potrzebę budowy terminali LNG: skraplających
i regazyfikujących. Podczas regazyfikacji LNG „zmagazynowane” w nim zimno (z procesu skraplania) zwykle zostaje oddane
do otoczenia, co stanowi znaczną stratę. Wciąż rosnące ceny energii oraz chęć zadbania o środowisko naturalne spowodowały
zaproponowanie rozwiązań wykorzystujących zimno odpadowe z procesu regazyfikacji LNG.W artykule przedstawiono
możliwości wykorzystania zimna odpadowego pochodzącego z procesu regazyfikacji LNG w terminalu Świnoujście.
W tym celu, omówiono wybrane rozwiązania systemów regazyfikacji LNG z wykorzystaniem zimna odpadowego
w celach chłodniczych oraz do produkcji energii elektrycznej. Scharakteryzowano terminal LNG w Świnoujściu w obecnym
jego kształcie, określono potencjał zimna odpadowego z regazyfikacji oraz przedstawiono możliwości modyfikacji istniejącego
systemu w celu umożliwienia zagospodarowania zimna odpadowego.
Nigerii, Australii, Brunei, Omanie czy Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W związku z tym istnieje potrzeba transportu
gazu ziemnego do odbiorców, często są to znaczne odległości. Efektywny transport gazu ziemnego jest możliwy dzięki
skropleniu i przewożeniu go drogą morską przy pomocy statków zwanych gazowcami. Tak przygotowane LNG (tj. schłodzone
do temperatury ok. -162oC) charakteryzuje się 600 krotnie mniejszą objętością w stosunku do gazu nieskroplonego.
Konieczność skraplania i ponownej regazyfikacji gazu ziemnego wymusiła potrzebę budowy terminali LNG: skraplających
i regazyfikujących. Podczas regazyfikacji LNG „zmagazynowane” w nim zimno (z procesu skraplania) zwykle zostaje oddane
do otoczenia, co stanowi znaczną stratę. Wciąż rosnące ceny energii oraz chęć zadbania o środowisko naturalne spowodowały
zaproponowanie rozwiązań wykorzystujących zimno odpadowe z procesu regazyfikacji LNG.W artykule przedstawiono
możliwości wykorzystania zimna odpadowego pochodzącego z procesu regazyfikacji LNG w terminalu Świnoujście.
W tym celu, omówiono wybrane rozwiązania systemów regazyfikacji LNG z wykorzystaniem zimna odpadowego
w celach chłodniczych oraz do produkcji energii elektrycznej. Scharakteryzowano terminal LNG w Świnoujściu w obecnym
jego kształcie, określono potencjał zimna odpadowego z regazyfikacji oraz przedstawiono możliwości modyfikacji istniejącego
systemu w celu umożliwienia zagospodarowania zimna odpadowego.