Struktura wiekowa polskiej infrastruktury energetycznej

Zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego możliwe jest dzięki utrzymaniu sprawności eksploatacyjnej oraz
permanentnej modernizacji wszystkich elementów, tworzących infrastrukturę elektroenergetyczną. W obliczu stale rosnącego
zapotrzebowania na energię elektryczną, a także występujących w ostatnich latach anomalii pogodowych i zdarzeń nadzwyczajnych,
zagadnienie to nabiera szczególnego wymiaru. Podkreślić należy, że na tle państw sąsiadujących, a przede wszystkim
Europy Zachodniej, polska infrastruktura elektroenergetyczna jest w słabej kondycji technologicznej. Cechuje ją przede
wszystkim znaczne zaawansowanie wiekowe, mała gęstość sieci oraz niewielka ilość linii najwyższych napięć. Implikują one,
poza znacznymi stratami energii, także istotne ryzyko poważnych awarii i długotrwałych przerw w dostawach energii elektrycznej.
Państwo i jego obywatele nie są przygotowani ani wyposażeni do zapewnienia ciągłości funkcjonowania na akceptowalnym
poziomie w tego rodzaju zdarzeniach, czego dowodzą incydentalne i małoobszarowe przerwy w ciągłości dostaw
energii.